Suikerfeest

Mijn buurman, de shoarmaman, had een leuk cadeau voor zijn buren met het Suikerfeest. Het was helaas geen delicatesse, maar een provisorisch geïnstalleerde ventilator aan de achterzijde. Waarschijnlijk om het een of ander te koelen. Maar helaas hield deze mij vrijwel iedere nacht uit mijn slaap.

Na klagen vond hij iemand in een naburige kroeg bereid om de schroefjes wat aan te draaien zodat het geluid wat minder werd. Maar nog steeds uur na uur, dag na dag, nacht na nacht trilde en resoneerde deze brutale ventilator erop los.

Nogmaals de buurman erop aangesproken. Hij kon niets meer doen. Of ik moest willen dat hij zijn zaak sloot. Uitgeluld.

Uiteindelijk de plaatselijke milieudienst via internet een berichtje gestuurd na weer een slapeloze nacht. Ik voelde me enigszins schuldig maar je moet toch wat. Na een week een telefoontje of ik die avond thuis was om het een en ander door te nemen met de man van de milieudienst.

Die dag kom ik thuis, me nu echt schuldig voelend dat ik dit een buurman aandoe. En wat een wonder. De ventilators zijn vlak voor de inspectie vervangen door deugdelijkere exemplaren.

De wonderen zijn de wereld niet uit. Wel jammer dat ook deze dag en nacht een lage bromtoon in huis produceren….

Hoe knullig kun je het doen?
%d bloggers like this: